| Noordoostpolder: Parochie H. Ireneüs |
|
|
|
De parochie H. Ireneüs in de Noordoostpolder is in 1991 ontstaan door een fusie van vier parochies in de dorpen: Marknesse, Luttelgeest, Kraggenburg en Ens. Dit fusieproces werd aangegrepen als een goede gelegenheid om te komen tot vernieuwing: dat werd: de open gastvrije parochie. Doelstelling/visie
De mens als subject is hierbij van het allergrootste belang. Dit betekent dat er veel overleg plaats moet vinden. Het centrum van dit overleg is de parochievergadering. Dit wordt ook gevisualiseerd in een nieuw organogram. Daarnaast moeten en willen we uiteraard niet uit het oog verliezen waar het binnen de r.k. kerk om gaat. We moeten steeds terug naar de bron van ons geloof, de bijbel en in het bijzonder naar Jezus van Nazareth. In vieringen worden de verhalen uit de bijbel steeds weer geplaatst in het hier en nu als wegwijzers in het leven.
Een parochie is geen eiland. Er zijn allerlei verbindingen binnen de regio, het vicariaat, het bisdom en de wereldkerk. Die verbanden bepalen mede hoe wij parochie zijn. Bij alles blijft het uitgangspunt 'parochie als herberg', waarbij de Bijbelse gastvrijheid hoog in ons vaandel staat. De visie leidt dus tot een andere structuur, tot een ander zicht op de rol van de leiding, maar ook tot allerlei nieuwe activiteiten. PraktijkWe organiseren veel activiteiten die open staan voor iedereen. Die bijeenkomsten zijn zo vormgegeven dat mensen met elkaar in gesprek komen. Ook kunnen bij allerlei bijeenkomsten gasten het programma mee voorbereiden en uitvoeren. Zo worden gasten, gastheren/vrouwen. Voorbeelden daarvan zijn onder meer:
Onze visie op gastvrijheid werkt ook door in bestaand werk.
OntwikkelingDoor de fusie en door een pastorloos tijdperk van enkele jaren na de fusie ontstaat de vraag naar hoe we vitale parochie kunnen zijn. Wat dat zou kunnen inhouden was ons aanvankelijk niet duidelijk, maar de weg wel. We willen samen op weg gaan als parochianen en leiding (pastor en parochievergadering). Gaande de weg ontstaat de behoefte aan een meer uitgesproken model van parochie zijn. Hier past een gezamenlijk bezinnen op een visie. Om dat proces op gang te brengen trekt de parochievergadering zich enkele dagen terug in een klooster in Drachten. Van de verschillende modellen die daar gepresenteerd worden, spreekt ‘parochie als herberg’ ons het meest aan. Vooral omdat daarin de gastvrijheid centraal staat. Gastvrijheid naar elkaar binnen de parochie, gastvrijheid naar mensen van buiten de parochie en het besef dat er slechts één Gastgever is, namelijk God zelf. Unaniem wordt er voor gekozen met dat beeld verder te gaan en het te presenteren aan de parochie als geheel (jaarvergaderingen) en in allerlei kleine beraads-/werkgroepen. Zo wordt het beeld steeds scherper en kunnen we onze werkzaamheden eraan toetsen en er structureel aan werken. Ook wordt gepoogd de implicaties daarvan neer te leggen in een beleidsplan. Dit is van belang ter informatie voor nieuwe vrijwillig(st)ers en als basis voor het werken aan de verdere uitbouw van onze parochie tot herberg.
Ervaringen
Onze sterke kant is dat we alert zijn op signalen en daarop proberen in te springen. Het model helpt ons in veel situaties sneller te beslissen. We stellen ons dan de vraag: wat betekent hier gastvrijheid? Bijvoorbeeld bij verzoeken om gebruik van een kerk voor een uitvaart van een dorpsgenoot, voor een huwelijk van mensen van God’s Squad. Ook biedt de parochie ruimte aan de pastor om bijvoorbeeld voor te gaan bij uitvaarten van niet parochianen. Meer informatie
Website Idee-en-kerk Adres Website Contactpersoon |


Gaandeweg wordt steeds duidelijker dat we graag 'parochie als herberg' willen zijn, waarin parochianen en niet-parochianen zich welkom weten, zich thuis voelen bij elkaar en bij die Ene die ons aller Inspiratiebron is.
Binnen deze visie past geen star beleid dat vastligt voor lange tijd. Dit betekent dat een professionele kracht vooral initiërend en stimulerend moet werken.
diverse rouwgroepen. Bij al deze activiteiten betrekken wij mensen die met de problematiek te maken hebben en die graag willen meedenken. We hebben naar aanleiding van deze activiteiten nu tot twee keer een avond aangeboden voor de hele poldergemeenschap met Manu Keirse uit Leuven. De laatste keer waren er een kleine driehonderd belangstellenden.
Voortdurend houden we zo onze visie in de aandacht om de gekozen weg positief te kunnen blijven vervolgen. We zijn alert op valkuilen.
Nu we een aantal jaren zo werken, merken we dat voor velen de gastvrijheid langzamerhand vanzelfsprekend is en dat iedereen welkom is. Werd ‘vroeger’ weleens gezegd: Ja maar, is hij of zij wel katholiek? Tegenwoordig wordt iedereen als vanzelfsprekend geaccepteerd als vrijwillig(st)er.
Documenten