Leden van De Elthetokerk in Alblasserdam komen uit de wijde omgeving. Wij zijn zó klein dat iedereen elkaar wel zo ongeveer kent, en zó groot dat we met z’n allen vele activiteiten op touw zetten, nieuwe mensen verwelkomen en met enthousiasme plannen maken voor de toekomst.

In hartje Amsterdam, in de Pijp, ligt de Oranjekerk als ontmoetingsplaats en onderdak voor veel activiteiten en plek waar de zondagse diensten worden gevierd. Men probeert om te zien naar elkaar, naar de buurt en naar een ieder dichtbij en wereldwijd die hulp of aandacht nodig heeft.

De Protestantse Gemeente De Olijfberg in Antwerpen heeft haar kerkelijke horizon verlegd van haar eigen protestantse navel naar de bruisende en dreigende metropool Antwerpen om zo een thuishaven en – kerk te zijn voor een bont gezelschap van mensen van 25 verschillende nationaliteiten.

In Bant heeft men naar aanleiding van het boek 'Gemeente als herberg' het initiatief genomen te komen tot een zogenaamd 'Model open Kerk' (MOK). Om van de kerk een herberg te maken liet men de traditie vieren en organiseerde vanuit de kerk ook maatschappelijke happenings.

In het centrum van de Zwitserse stad Basel staat een neogotische kerk, de St. Elisabethen.
Tussen een theater en een kunsthal.
Met enkele bijgebouwen functioneert deze kerk als een open kerk voor alle bewoners van de stad.

De gemeente is een Samen op Weg gemeente bestaande uit het kerkdorp Berlicum en Rosmalen, incl. een grote vinexlocatie. Het kerkje staat op een rijke historische plek. Maar de vele actieve leden zorgen dat er een heel eigentijdse open wind doorheen waait.

De parochie Breda-Noord is een diaconale parochie in een multiculturele wijk. Er is grote aandacht voor gastvrijheid en de parochie staat open voor mensen uit alle lagen van de bevolking, uit alle culturen en heeft vooral aandacht voor de meest kwetsbare groepen in de wijk.

In de kleine Baptistengemeente 'Zion' in het centrum van Cambridge is een grote openheid gegroeid naar gasten van buiten: mensen van de universiteit, dak- en thuislozen, jongeren.

Midden in Eindhoven staat een kloostercomplex waar een leefgemeenschap van zusters en niet-religieuzen zorgen dat er altijd een luisterend oor is.
Waar altijd iemand thuis is die de deur open maakt, als je daar behoefte aan hebt.

Stem in de Stad is het diaconaal centrum van de oecumenische kerken in Haarlem, een gastvrije plek in het hart van de stad. Het gaat Stem in de Stad om onze concrete stad, om haar leefbaarheid, om het geluk van de mensen in de stad en het opkomen voor mensen die niet goed (meer) mee kunnen komen.

De Engel in Huizen is een open geloofsgemeenschap met een eigentijds karakter, open voor passanten die nieuwsgierig zijn naar modern geloof en bezinning. Zo functioneert De Engel ook als ontmoetingsplek voor de buurt en biedt een kwalitatief aanbod van culturele activiteiten.

De plattelandsgemeente Laren in Gelderland is een liberale geloofsgemeenschap met een open en gastvrij karakter.
Dit karakter komt onder andere tot uitdrukking in het feit dat het kerkgebouw onderdeel is van het Kulturhus in dit dorp in de Achterhoek.

In het Spice Centre in Londen is zo'n beetje 30% van de kerkleden samen met een grote hoeveelheid vrijwillgers van 'buiten' actief in de opvang voor daklozen. De kerk fungeert bij dit project als herberg: vreemdelingen, daklozen, worden opgevangen en voorzien van eten, drinken en kleren.

Toen de kerkelijke gemeente in omvang afnam nam de predikant het initiatief de kerk door de gemeente te laten verbouwen.
Zo kon er een gebouw ontstaan waar naast kerkelijke activiteiten ook ruimte kwam voor activiteiten als buurt- en jongerenwerk.

Het Erfdeel is een Oecumenische wijkgemeente van PKN Meppel.
Een gastvrije gemeenschap van mensen met diverse geloofsachtergronden én mensen met een verstandelijke beperking, die in deze gemeenschap ook ambtsdrager zijn.
"Wij zijn een totaal geïntegreerde gemeenschap."

Het straatpastoraat in Nijmegen functioneert samen met de dak- en thuislozen en zwervende asielzoekers. Je zou het een straatkerk kunnen noemen, ontstaan op een kruispunt van wegen, waar de mens centraal staat. Een plek voor ontmoeting, even stilstaan bij het leven en gewoon kunnen zijn wie je bent.

De in de Noordoostpolder is in 1991 ontstaan door een fusie van vier parochies in de dorpen: Marknesse, Luttelgeest, Kraggenburg en Ens. Dit fusieproces werd aangegrepen als een goede gelegenheid om te komen tot vernieuwing: dat werd: de open gastvrije parochie.

De Heilig Hartparochie in Oss kent een brede groep parochianen. Van oudsher arbeiders en boeren uit de polder. Met de bouw van de nieuwe wijk Ussen in de jaren '80 en '90 ontstond er een stedelijk karakter. Het aantal parochianen steeg, en als overal nam het aantal kerkgangers gestaag af.

In januari 2007 werd in Ridderkerk - na jarenlange zorgvuldige voorbereiding - de Begeleidingsgroep Gastvrije Gemeente ingesteld om van De Levensbron een gastvrije gemeente te maken.
Het lijkt er nu van te komen.

Wekelijks komen gasten in de dienst, maar de maandelijkse gastendiensten spannen de kroon. Sommige jongeren die vroeger met tegenzin naar de kerk gingen, zijn nu boos als hun ouders een keer overslaan.

Bij de protestantse wijkgemeente Soest-Noord is openheid en ruimte in geloof en leven een groot goed. Hierdoor is de sfeer open en gastvrij en is de samenstelling van de gemeente heel divers. De gemeenteleden tonen respect voor elkaar en zoeken elkaar op voor gesprek.

In de Dorsvloergemeente staat de veelkleurigheid, gesymboliseerd in de kleuren van de regenboog, centraal. God heeft ieder mens anders gemaakt! Het is wezenlijk dat mensen hun eigenheid ontdekken en dat we de ander ook de ruimte geven om die eigenheid ontdekken.

Parochie Frater Andreas is een veilige haven voor haar gelovigen, voor passanten maar ook voor de overige bewoners van de wijk. In de volle breedte van de parochie probeert ze midden in het leven van mensen een baken te zijn.

"Ontwikkel een nieuwe vorm van gemeente-zijn uitgaande van de vraag van randkerkelijken. Doe dat in het centrum van Utrecht en zo mogelijk in samenspraak met andere kerken en maatschappelijke instellingen. Gebruik de in de kerk bestaande mogelijkheden om te experimenteren..."

45 jaar jongerenkerk. De jongeren zijn dan wel wat grijzer geworden, of kaler. Maar de proeftuin voor open vormen van vieren bloeit nog steeds. Je kunt bij ons de verbinding gaan ervaren tussen jezelf en God en tussen mensen onderling. Delen wat je hebt, delen wat je bent.